آدم‌های دنيا دو دسته‌اند.
آن‌هايی که خيال می‌کنند آدم‌های دنيا واقعن دو دسته‌اند ، و باقي آدم‌های دنيا. آقای میم جزو دسته‌ی اول است. آقای میم معتقد است آدم‌بزرگ‌ها دو دسته‌اند. وقتی به آنها خبر می‌دهی که با دوست پسر يا دختر جديدی آشنا شده‌ای در منطقه‌ی حساس زندگی‌شان قرار میگيرند. اين‌جاست که خود را به راحتی به تو معرفی می‌کنند با پرسيدن اولين سوال. راحت، بی‌دردسر و سريع.
گروه اول می‌پرسند: کجا پيدايش کردی؟ خوشگل يا خوش‌تيپ است؟ پولدار است؟ با هم س*ک-س کرديد؟ باکره است يا؟ برايت پول خرج می‌کند؟ چند وقت است دوست هستيد؟ مطمئن هستی که دوست ديگری ندارد؟ به تو وفادار است؟ چطور آشنا شديد؟
گروه دوم می‌پرسند: با هم می خنديد از ته دل؟ با او خوشحال هستی؟ وقتی اولين بار به چشمانش نگاه کردی چيزی در دلت فرو ريخت؟ به او که فکر می‌کنی در دلت‌ ذوق می‌کنی؟ در کنار ميگساران به سلامتی‌اش می‌نوشی؟ در لحظه‌های خوب زندگی‌ات آرزو می‌کنی کاش او هم بود؟ وقتی قهوه‌ی تلخ می‌نوشی ، دلت برای صدايش تنگ می‌شود؟ زير باران بدون چتر قدم زده‌ايد؟ موزيک خوب که گوش میکنی دلت برايش تنگ می‌شود؟ شب‌ها که می‌خوابيد دور از هم ، زير لب به او شب بخير می گويی؟